genellikle yemeklerimi kafamdan atarak yaparım ve açıkçası aşırı lezzetli olurlar. ailece yapılan kahvaltılarda/yemeklerde kendime ayrı yemek pişiyorum. Misafir varsa önce neden ayrı yediğimi sorup, sonra biraz inceliyor. bu sırada annemin, 'değişik o amaan ağzının tadı bilmiyor' yorumlamaları geliyor, teklif ediyorum, yok ben yiyemem diye ağız buruluyor bazen. ya bebeklerim emin olabilirsiniz ki önündeki sosisten daha temiz bu yediğim ve ayrıca çirkin bir şey olsa başta ben yemem. neyse bir süre bizde kalan bir arkadaşım Bir iki defa böyle yaptıktan sonra bir sabah ben de tadabilirim miyim dedi, tabii dedim. aşırı beğendi. Sonraki sabahlarda bana da yapar mısın demeye başladı hatta. Yani insanların da önyargılarını yıkmaya istekli olması lazım biraz. Ben olabildiğinde hoşgörülü davranıyorum.
