hani bir hikaye vardır, iki kişi binlerce deniz yıldızının kumsala vurduğu bir sahilde yürür de o iki kişiden biri arada bir eğilip o deniz yıldızlarından birini alıp denize atar yaşaması için. sonra diğeri de der ki neden bunu yapıyorsun, hepsinin hayatını kurtaramazsın. o da tekrar eğilir ve birini alır ve yine denize atar ve şöyle söyler: ama 'onun hayatı' kurtuldu! işte A.L.F. eylemlerini de böyle düşünebilmek lazım. çok katı ilkeler inşa etmeye gerek yok, amacımız sarsılmaz ilkeler değil (keşke öyle ilkeler olsaydı), hayvanların hayatları.
