Biyolog Victoria Braithwaite, Balıklar Acıyı Hissediyor mu? adlı kitabında şöyle diyor: "Kuşlar ve memeliler kadar balıkların da acı hissettiğine ve acı çektiğine dair çok fazla kanıt var." Balıklar kancalara takıldıklarında duyulacak şekilde çığlık atmazlar ya da kancalar ağızlarından çıkarıldığında yüzlerini buruşturmazlar, ancak davranışları, eğer bakmaya istekliysek, çektikleri acının kanıtını sunar. Örneğin Braithwaite ve meslektaşları balıkları tahriş edici kimyasallara maruz bıraktığında hayvanlar hepimizin davranabileceği gibi davrandılar: İştahlarını kaybettiler, solungaçlarını daha hızlı çırptılar ve etkilenen bölgeleri tankın yan tarafına sürttüler.
Nörobiyologlar uzun zamandır balıkların acıyı anlayan ve tepki veren sinir sistemlerine sahip olduğunu biliyorlardı. Balıklar, "yüksek omurgalılar" gibi, acıyı dindiren endorfin gibi nörotransmitterlere sahiptir; sinir sistemlerinin bu ağrı kesicileri üretmesinin tek nedeni, ağrıyı hafifletmektir. Araştırmacılar, balığın ağzında ve kafasında (bir balıkçının dikenli kancasının balığın etine girebileceği alanlar da dahil) 20'den fazla ağrı reseptörünün veya "nosiseptörünün" ayrıntılı bir haritasını oluşturdular.
Dr. Stephanie Yue'nin balık ve acı hakkındaki makalesinde yazdığı gibi, "Acı, bireylerin hayatta kalmasına yardımcı olan evrimsel bir adaptasyondur. . . . ağrı algısı gibi bir özelliğin belirli bir taksonomik sınıf için birdenbire ortadan kaybolması muhtemel değildir."
