yaşadığım bazı çelişkiler şu şekilde;
1) hayvan kısırlaştırmak hiç sezgisel gelmiyor. yapılma sebebini anlıyorum. ben de kedimi kısırlaştırdım. ancak bir şeyler yanlış geliyor.
2) taziye evine gittiğimde hiç içimden "ben veganım bunları yiyemem" demek gelmiyor. insanlar en yakınlarını kaybetmişken onları huzursuz etmek istemiyorum. halbuki huzursuz olmalarını gerektirecek bir durum yok.
3) hasta olduğum zaman hayvan deneyine bakmaksızın ilaç alıyorum. çünkü çabucak iyileşip işime gücüme bakmak istiyorum. halbuki hayvan deneyleri çok rahatsız olduğum, beni derinden etkileyen bir husus.
4) sokaktan yardıma muhtaç kedi sahiplendim. fakat şimdi de eve hapsoldu. dışarıdaki huzurlu gezinen kedileri görünce çelişkiye düşüyorum acaba özgür mü bırakmalıyım diye. ancak sokak hayvanlarının çektiği eziyetleri de biliyorum.
5) veganizmi anlamadıkları için insanların gaflet içerisinde olduğunu düşünüyorum. ancak zorunda kalmadıkça insanlarla veganizmi tartışmıyorum. değişmeyeceklerini biliyorum. benim vegan olmam için bir sunum yeterli idi. ancak çevremde yaşam tarzımı görüp, beni dinleyip kimse vegan olmadı. insanın içinden gelmesi gerekiyor. kendimi farklı bir tür olarak görüyorum. vegan olmayı seçmediğimi, mecburen olduğumu düşünüyorum. insanları da durduk yere ikna etmeye çalışıp, başarısız olup ruh sağlığımı bozmak istemiyorum. halbuki benim de bir zamanlar vegan olmadığımı, bir sunum vasıtasıyla bana anlatıldıktan sonra vegan olduğumu biliyorum.
6) Kedime içerisinde tavuk, balık vb. hayvansal gıdalar olan mama vermek çelişkili geliyor.
