Bir vegan olarak sürekli kendimi yitip giden canlar için gün içinde ağlarken buluyorum. Şu zamana kadar gördüğüm vahşet görüntüler zihnimden asla çıkmıyor. Çevremde bu kadar hassas olan yok bu konularda. Bazen psikiyatriste gidesim geliyor ama sonra kendime hatırlatıyorum. Hassasiyetim bir anomali değil, normal olmayan bu distopyaya sıkışmak. Kurban vahşeti var önümüzde, düşündükçe de çaresiz hissediyorum. Gün içinde ben de onlarla ölüyorum. Bununla nasıl başa çıkılır hiçbir fikrim yok.
