köyleri düşündüğümde türlü türlü gezide, yürüyüşte karşıma çıkan "mallarını otlatmaya götüren" köylüler görüntüsü karşıma çıkıyor hep. onlar mal diyor direkt, ay malımın ayağı, vay malımın kilosu derken durumu bu kadar kabullenen, normalleştiren ve farklı bir bakış açısı geliştirmeye en uzak yerin köyler olması, köy yaşamını benim için hayli itici bir hale çeviriyor.
şehir insanı genellikle görmediği için vicdanı kaldırır halde bu sömürüye devam ederken, köylüler bile isteye o canı yetiştirip, hiç rahatsızlık duymadan canını almayı kendine hak görüyor. şehirde yaşayan herhangi birisi zaten kırsala seyahate, geziye gittiğinde "ne güzel ya şu hayvanlar" niyetiyle keçilerle ineklerle fotoğraf çekip paylaşıyor, şehirde tükettiği burgerdan o kadar uzak ki o hayvanlar onun için, orada tek niyetimiz zaten bu bağlantıyı kurmasını sağlamak. köylü ise öyle değil arkadaş, ona desen ki bu yediğin köfteler birer canlıydı, diyecek ki evet biliyorum ben kestim iki gün önce zaten ne var ki, e bundan sonra hadi çık bakalım işin içinden..
