benim abim maalesef elinden geleni yapıyor. tabii o ebeveynim sayılmaz ve ben de çocuk sayılmam 20 yaşına geldim artık. kendisi sürekli et yemem için çabalar ama beni ikna edemez:) bir de 4 yıl önce olması lazım halam bana söylemeden kemik suyuna pilav yedirmişti. ben üstüne salata suyu boca ettiğim için tadı alamamıştım. öğrendiğimde çok rahatsız oldum doğal olarak... o günden beri annem hariç ailemden kimsenin yaptığı yemeğe güvenip yiyemiyorum.
Bu yüzden aylardır evime gitmiyorum. Bana gelince et yedireceklermiş. Alerjik astımım var bunu Vegan olmama bağlıyorlar. Annem çirkinleştiğimi rengimin dolduğunu vs söylüyor. Tüm akrabalarımın radarındayım. Onları Vegan olmaya ikna etmem gerekiyor.
küçükken maruz kaldığım ve hiçbir çocuğun maruz kalmasını istemediğim iğrenç bir durum. duygusal manipülasyonla çocuğu kandırmaya çalışıp üzerine yemediğinde sinirlenen ebeveynler, lütfen bi salın artık.
Sinir bozucu. Aynı sofraya oturmak eziyete dönüyor bir süre sonra. Konu her zaman aynı yere geliyor. Benim için bir parça at ağzına, beni sevmiyor musun? Bizi neden üzüyorsun, sağlığını bozacaksin duzelemicek. Bir de korona çıktı başımıza virüsü kaparsan asla sağ çıkmazsın vs vs ... sinir bozucu
malesef çocukluk döneminden vegan olma kararı alsaydık, çoğumuzun başına gelecek olan baskıdır. ülkemizde "birey olmak" diye bir kavram olmadığı için, çocuk yapan kişilerin varı, yoğu, hayatı, işi, gücü, çocukları olduğundan insan yetiştirmek yerine hakkaten sadece çocuk yetiştiriyorlar ve ortalık koca koca çocuklardan geçilmez hale geliyor.
not: konu nerden nereye...
Etrafımda çocuğu olanlarda gördüğüm bir durum bu. çocuk istemese dahi zorla çocuğun ağzına tıkıyorlar. hayvanın etini çok vitaminli, çok önemli ve gücüne güç katacak mucizevi bir şey olarak görüyorlar. güzelce hayvanın etinin yemek açısından zararını açıklasan dahi bu durumdan yine vazgeçmiyorlar. çok bilirim edalarıyla prenses/prens annesi olarak çocuklarını ailelerinden gelen alışkanlıklar ile beslemeye devam ediyorlar. üstüne bu kişilerin eğitimli veya eğitimsiz olması konuyu değiştirmiyor aynı şekilde devam ediyorlar. anlatsan dahi içten gizlice bizleri "sorunlu", "yanlış", "marjinal" olarak gördüklerinden söylediklerimiz önemsiz geliyor. İşin kötü tarafı çocukla konuşmaya kalksan çocuk sana hak verip vegan olmak isteyecek fakat benimle büyümediği için o çocuk, ebeveynleri tarafından çocuğa "hayvanın etinin insanlar için var olduğu"nu söyleyip çocuğu daha derinden bir etki ile hayvanın etine bağlanmasını ve yenilmesinin çok normal olduğu düşüncesini sahiplenmesi de kaçınılmaz oluyor. başka bir kötü yanı çocuk yemek yerken "etlerini ye diğerlerini yemesen de olur" demeleri. bu durumlarla karşılaşınca kimi zaman ne yapacağımı şaşırıyorum. karışmamak kimi zaman kurtarıcı olsa da içten içe üzülüyorum. ne söylesem boşa gidiyor devam ediyorlar aynı şekilde. vegan olmayan birinden elbette vegan çocuk beslemesi konusunda umudum yok ama yani hayvanın etinin çok sağlıklı olduğu düşüncesiyle başa çıkmak çok zor.
"üstüne bu kişilerin eğitimli veya eğitimsiz olması konuyu değiştirmiyor aynı şekilde devam ediyorlar."
türkiye'de eğitimli denen kitlenin yüzde doksanının okumuş cahil olduğunu bilmeyen yazar beyanı. diplomalı cahil de denir bunlara.