köy yaşamı

en uyum sağlayabileceğimiz, en zararsız ve en erişilebilir yaşam tarzı köylerde diye düşünmekteyim. (bu entry'de vegan olan köy ya da komüniteleri dışarıda tutuyorum-ki bunlar o kadar da erişilebilir değil ne yazık ki henüz)

Baktığında şehirlerde bir çok vegan alternatifte bulunabilmekte artık, fakat paketlemesi endüstrisi hayvancılık yapan firmalar derken buralardan çıkan vegan ürünlerde çok masum değil aslında. o yüzden geldik köylere. bakliyatı dışarıdan alıyoruz diyelim, sebze meyve kışlık konserveler derken bitkiler havada uçuşuyor keyfimiz yerinde.

Ama burada vegan olmayan komşularımız da mevcut elbet, hatta yakında işçilerin kaldıkları inşaatlar. Ve insanlar kendilerini ödüllendirmek için akşam dönerken bir keçiyi boynuna atmış bahçesine doğru ilerliyor. belliki o can'ın canını almayı hak görmüş kendine, kişisel inanç ve sebepleri doğrultusunda. ama şahit oluyorsun oluyorsun, ve tek yapabileceğin izinsiz kesim olduğu için şikayet etmek-ki alıp kesim alanına götürürse ya da jandarma tanıdık çıkarsa zaten yalan oldu bu ihtimalde. n'apcan?

köyleri düşündüğümde türlü türlü gezide, yürüyüşte karşıma çıkan "mallarını otlatmaya götüren" köylüler görüntüsü karşıma çıkıyor hep. onlar mal diyor direkt, ay malımın ayağı, vay malımın kilosu derken durumu bu kadar kabullenen, normalleştiren ve farklı bir bakış açısı geliştirmeye en uzak yerin köyler olması, köy yaşamını benim için hayli itici bir hale çeviriyor.

şehir insanı genellikle görmediği için vicdanı kaldırır halde bu sömürüye devam ederken, köylüler bile isteye o canı yetiştirip, hiç rahatsızlık duymadan canını almayı kendine hak görüyor. şehirde yaşayan herhangi birisi zaten kırsala seyahate, geziye gittiğinde "ne güzel ya şu hayvanlar" niyetiyle keçilerle ineklerle fotoğraf çekip paylaşıyor, şehirde tükettiği burgerdan o kadar uzak ki o hayvanlar onun için, orada tek niyetimiz zaten bu bağlantıyı kurmasını sağlamak. köylü ise öyle değil arkadaş, ona desen ki bu yediğin köfteler birer canlıydı, diyecek ki evet biliyorum ben kestim iki gün önce zaten ne var ki, e bundan sonra hadi çık bakalım işin içinden..

Deneyimlemis biri olarak berbat bir şeydir. İstediğini gidip marketten alamazsin market yoktur. Olanda da kısıtlı şeyler vardir. Sosyo kültürel yapısı yerlerdedir. Banka ulaşım sağlık hizmetleri yoktur veya kisitlidir. Dedikodu köyün en önemli unsurudur. Herkes birbirine kazık atmaya çalışır. Tarım hayal edilen gibi ektim suladim çıktı ile yurumez ve ağır işçiliktir. Bir yagmura, ruzgara tüm emeğini kaybedebilirsin. Çocuk yasta evlenenler vardir. Medeniyetin tanimina zaten köyler girmez. Elektrik kesintisi sık sık yaşanır. Hayvanın adı yoktur hepsi paradır. Köylü ve işçi sınıfı guzellemelerinden gerçekleri goremiyoruz.

köyüne ve yaşayacak olan insanın karakterine göre harika da olabilir zulüm de olabilir.

Bir vegan için Hem çok iyi hem çok kötüdür İstanbul'da doğup büyüdüm yaklaşık 4 yıldır da bir köyde yaşıyorum ağaçlardan bedava meyve kuruyemiş toplamak ağaçlar birsuru hayvan vs cidden hoş ortam ben şehir insanı olmama rağmen bazen burda olmak hoşuma gidiyor velakin madalyonun diğer kısmı hiç hoş değil dibine kadar hayvan sömürüsü vardır ve köylüler hayvanların sütünü bizzat alan etini bizzat kesen kişiler olduklari için şehirdeki insanlar gibi mezbaha görüntüleri vs ile vicdanlarına dokunamazsınız dini gerekçeler nedeni ile bir koyunun ineğin etini yemenin bir kedinin bir insanın etini yemeğe denk olduğunu söyleyemezsiniz köyler aktivistlik yapılacak son yerlerden biridir -köyüne göre değişir tabi- bununla beraber hayvanların kesilmesine işkence görmesine dövülmesine sık sık şahit olursunuz ve -özellikle yaşınız küçükse- elinizden hicbirsey gelmez hayvan sömürüsünün bizzat kaynağında onu gözlemlemiş olursunuz burda geçirdiğim yıllar boyunca çoğu insanın kendi isteği ile vegan olamayacağına kanaat getirdim bu tarz insanların vicdani-söz konusu hayvanlar vs olduğu zaman- tamamen körelmiştir.